Badania jakościowe - ćwiczenia : lutego 2017

Ćwiczenie 3

Część druga - od środy

Drugiej części, pomimo, iż były to tylko dwa dni, nie pisało mi się tak dobrze jak poprzednio. Dotarło do mnie jak bardzo monotonne życie aktualnie prowadzę w tygodniu. Pobudka, uczelnia, dom, spać... i tak w kółko. Miałam rację, że duże znaczenie przy tego typu opisach ma mój humor. O ile poprzednio był naprawdę dobry, tak teraz siedzę przemęczona i totalnie bez życia. Pomimo, iż te dwa dni nie były, aż tak całkiem nieudane to sam ich opis wzbudził we mnie uczucie przygnębienia, bezcelowości... oby minęło!

Ćwiczenie 3

Część pierwsza - czyli do środy

Wiedziałam, że ten tydzień będzie dla mnie zakręcony, więc starałam się w miarę możliwości zapisywać wszystko w notatniku, a publikację podzielić na części. W sumie - jestem zadowolona z tego zadania. Początkowo myślałam, że tak jak poprzednio - za bardzo dotknie to mojej sfery prywatnej, ale w sumie ogólnikowe wypowiedzi (biorąc pod uwagę, że czyta to cała grupa) pozwoliły mi się w pewien sposób jednak zrelaksować. Zwyczajnie wyrzuciłam wszystko z siebie, przelewając to na "klawiaturę". Prowadziłam już kiedyś bloga, również pod pseudonimem, więc samo pisanie, jako tako nie sprawia mi większego problemu. Zaprzestałam tej czynności z powodu braku czasu i zainteresowania tego typu "publicznymi" rzeczami. Głęboko się teraz zastanawiam czy do tego nie wrócić. Kuuurczę, to jest jednak fajna sprawa. Raz, że w pewien sposób "upamiętniam" wszystko to, co przeżyłam i mogę w każdej chwili się do tego cofnąć, dwa - wyrzucam z siebie... te wszystkie emocję. Nie muszę nikogo zamęczać rozmową na czacie, telefonem czy zwykłą, "realną" pogadanką. W sumie duże znaczenie ma tu pewnie mój humor w trakcie pisania tych postów, który na pewno wpływa na mój stosunek do tego zadania, ale jak na razie jest jak najbardziej OK! :)

Ćwiczenie 1

Odpowiadając na:

Pyt. 1

Nie czułam w sumie skrępowania itp. Są to gesty i słowa, które faktycznie towarzyszą mi na co dzień, ale w żaden sposób mi nie przeszkadzają (otoczenie też się nie skarży).

Pyt. 2

To pytanie było dla mnie zdecydowanie najbardziej krępujące i "niewygodne". Dotyczy sfery prywatnej, wręcz intymnej. Nie bardzo miałam ochotę wpuszczać kogoś do swojej łazienki, ale jakoś wybrnęłam ogólnikami.

Pyt. 3

Kiedy w końcu znalazłam w głowie "ten moment", w którym uroniłam łzy poczułam lekkie przygnębienie... które w sumie odeszło tak szybko, jak przyszło, gdy tylko przypomniałam sobie widziane w sieci obrazki.

Pyt. 4

To pytanie mnie nieco zaskoczyło, ale tylko dlatego, że w pierwszej sekundzie potraktowałam "duchową aktywność" zbyt dosłownie. Po chwili zastanowienia, spokojnie i z uśmiechem udzieliłam odpowiedzi.

Pyt. 5

Z radością wróciłam do opowieści, która wciągała mnie na całe wieczory. Czułam się jakbym przeżywała to od nowa. Ten dreszczyk emocji...

Pyt. 6

To pytanie z kolei dało mi trochę do myślenia. Ciężko opisać, co czułam. Początkowo może lekkie zażenowanie - "a co jeśli w ogóle nie jestem kreatywna?!". Później przypływ radości - "a nie, jednak coś tam potrafię!"

Badania jakościowe - ćwiczenia

poniedziałek, 27 lutego 2017

Ćwiczenie 6 - cz.2 - Peron

Ćwiczenie 6 - cz.1 - Uwaga! Zły pies na Ukośnej!